چند نکته برای موفقیت در امتحانات

ضمن آرزوی قبولی برای شما در امتحانات پایان سال و دیگر امتحانات زندگی، توصیه می کنم این چند نکته را به خاطر سپرده و از آن استفاده کنید.

*** درس خواندن را با نام خدا شروع کنید

*** با دادن قوّت قلب به خود ، اضطراب امتحان را بر طرف کنید.

*** برنامه ریزی به شما کمک می کند که بر ترس از ناشناخته ها غلبه کنید.

*** پس از هر 45 دقیقه مطالعه ، 10 تا 15 دقیقه استراحت کنید.

*** هنگام درس خواندن، دمای محیط اطرافتان را سرد نگه دارید؛ زیرا اگر اتاقتان گرم باشد و یا لباس های زیادی به تن

داشته باشید، در گرمای زیاد، بدن سست می شود و حتی ممکن است چرت بزنید.

*** هرگز با لباس راحتی و در رختخواب مطالعه نکنید؛ زیرا مغز شما احساس نخواهد کرد که در کارتان جدی هستید.

*** فشرده خوانی لحظه های آخر به شما این امکان را می دهد تا مطالب مهم را به ذهن بسپارید.

*** در امتحان ها چه قبول بشوید و چه مردود، ارزش و اهمیت شما بیش از آن نمره ای است که بر روی یک برگ کاغذ می گیرید.

*** مطالعات نشان داده است که حتماً لازم نیست ضریب هوشی بالایی داشته باشید تا در امتحان موفق شوید ، بلکه باید به خودتان و توانایی تان در انجام کارها اعتقاد داشته باشید.

*** روز امتحان غذای سبک و مناسب مانند شیر ( یک ساعت قبل از امتحان ) صرف کنید.

*** قبل از امتحان در باره مسائل جزئی و بی فایده با کسی در منزل و بیرون بحث نکنید.

*** به امتحان هم مانند فرصتی در زندگی بنگرید نه تهدیدی جدی.

*** برای یادگیری درس های مشکل، از درس های آسان وقت بگذارید.

*** برای اینکه بعضی از مطالب را فراموش نکنید آن را روی دیوار اتاقتان نصب کنید.

*** اگر به یکی از برگه های امتحانی خوب پاسخ ندادید، با مثبت اندیشی و برنامه ریزی برای امتحان بعدی سطح بازدهی خود را بهبود ببخشید.

*** و از همه مهمتر دشواری های دوران امتحان را با یاری گرفتن از خدا به نتایجی شیرین تبدیل کنید.

یک روز زنگ تمام ساعت های دنیا با هم

به صدا در خواهند آمد و

آدم ها بیدار می شوند

حتی آدم هایی که چشم هایشان باز است

حتی آن ها که دارند راه می روند

حتی آن ها که سال هاست دیگر نفس نمی کشند

همه بیدار می شوند و

این عقربه های خسته

سرانجام می ایستند

 و

جهان در بی زمانی و خواب ثانیه ها آغاز خواهد شد

گوش کن،

من به همین وعده زنده ام

نفس می کشم

این لبخند ها

و

این اشک هایم را از سر می گذرانم

تا در آغاز جهان

به تو برسم

تا مرا با خود ببری

برویم

سپید جامه

و

رها.

.

.

.

و او که شاهد زندگی ماست...

خدا گفت: در ملکوت من همیشه جایی برای تو هست ، بیا !
گنجشک کنج آشیانه اش نشسته بود.

خدا گفت: چیزی بگو !

گنجشک گفت: خسته ام.

خدا گفت: از چه ؟

گنجشک گفت: تنهایی، بی همدمی. کسی تا به خاطرش بپری، بخوانی، او را داشته باشی.

خدا گفت: مگر مرا نداری ؟

گنجشک گفت: گاهی چنان دور می شوی که بال های کوچکم به تو نمی رسند .

خدا گفت: آیا هرگز به ملکوتم نیامدی ؟

گنجشک سکوت کرد. بغض  به دیواره های نازک گلویش فشار آورده بود.

خدا گفت: آیا همیشه در قلبت نبوده ام ؟! چنان از غیر پُرش کردی که جایی برایم نمانده.

چنان کوچک که دیگر توان پذیرشم را نداری . هرگز تنهایت گذاشتم ؟

گنجشک سر به زیر انداخت . دانه های اشک ، چشم های کوچکش را پر کرده بود .

خدا گفت : اما در ملکوت من همیشه جایی برای تو هست ، بیا !

گنجشک سر بلند کرد . دشت های آن سو تا بی نهایت سبز بود .

گنجشک به سمت بی نهایت پر گشود

توصیه های امتحانی
و او که شاهد زندگی ماست...
خدا گفت: در ملکوت من همیشه جایی برای تو هست ، بیا !
[عناوین آرشیوشده]